Fara

Perła baroku i najpiękniejszy przykład tego stylu w Polsce. Zachwycające, marmurowe wnętrze połączone z przepięknymi brzmieniami organów Friedricha Ladegasta zapiera dech w piersiach. Łacińska sentencja „horror vaculi” – strach przed pustą przestrzenią najlepiej opisuje nagromadzenie rzeźb, obrazów, marmurów, sztukaterii i złota w tym pojezuickim kościele. Otaczające bazylikę farną budynki dawnego Kolegium Jezuickiego oraz obecnej szkoły baletowej tworzą wspaniałą całość, która jest niemożliwa do opisania. Po prostu trzeba to zobaczyć.

Historia
1570 – biskup Adam Konarski sprowadza jezuitów do Poznania
1651 – początek budowy nowej siedziby zakonu przy ul. Świętosławskiej pod kierownictwem Tomasza Poncino. Szwedzka okupacja 1655-1660 – potop szwedzki przerwał prace.
1660 – Bartłomiej Nataniel Wąsowski, polski jezuita i teoretyk architektury, wznawia prace
1696-1701- powstaje nawa główna i fasada projektu Jana Catenazzi.
1705 – konsekrowanie nieukończonego kościoła przez biskupa Hieronima Wierzbowskiego
1727-1732 – powstaje ołtarz główny i główny portal autorstwa Pompea Ferrari
1773 – kasata zakonu przez władze pruskie
1780 – rozebranie dotychczasowej fary (kościół św. Marii Magdaleny), która znajdowała się na Placu Kolegiackim
1798 – przejęcie pojezuickiej świątyni przez parafię farną
1913-1915 – gruntowna renowacja pod kierunkiem Mariana Andrzejewskiego
1939 – kościół został ograbiony przez wojsko niemieckie
1939-1945 – Niemcy zmieniają świątynię w magazyn
1950 – odbudowa Fary
1990-2005 – gruntowny remont

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.