Biblioteka Uniwersytecka

Biblioteka Uniwersytecka powstała w Poznaniu w  latach  1899 – 1902. 

Projekt powstał w Ministerstwie Robót Publicznych pod kierunkiem Karla Hinckeldeyna. Ten sam architekt był również autorem projektu Muzeum Narodowego w Poznaniu. Biblioteka Uniwersytecka znajduje się przy ulicy Ratajczaka, niedaleko Placu Wolności. Neobarokowy gmach składa się z piętrowego skrzydła frontowego i przylegającego do niego od strony podwórza magazynu książek. Plan przewidywał rozbudowę części magazynowej o dodatkowe skrzydła boczne.

W zachowanym w znacznej mierze do dziś rzeźbiarskim wystroju fasady wyróżnia się staranne opracowanie portali i bogate formy zwieńczenia szerokiego okna na głównej osi.  Przy głównym wejściu uwagę zwracają płaskorzeźby przedstawiające aniołki wertujące książki. Na jednej z kart widnieje podpis autora wystroju rzeźbiarskiego Stephana Waltera. Umieszczone ponad belką nadproża klepsydra i ulicy odnoszą się do pożytecznego spędzenia czasu. Układ pomieszczeń biblioteki podporządkowany został nakrytej przeszklonym stropem przestrzeni otwartego biegu paradnych schodów. W centralnym miejscu założenia wyeksponowana jest głowa greckiej bogini Ateny.

Biblioteka Uniwersytecka UAM w Poznaniu jako jedna z 17 w kraju otrzymuje egzemplarz obowiązkowy.  Taki przepis nakłada na wydawców obowiązek dostarczania do kreślonych bibliotek nieodpłatnie druków, książek oraz dokumentów dźwiękowych i audiowizualnych. Zbiory mają charakter humanistyczny i społeczny. Nie obejmują dziedzin technicznych, medycznych ani rolniczych. Szczególnie uwzględniają następujące: masonica, niemcoznawcze oraz regionalne (Poznań i Wielkopolska).  Można ją zobaczyć z przewodnikiem podczas zwiedzania Poznania.